Kevin Knight: "Nikt nie musi zarządzać ryzykiem. Przetrwanie nie jest obowiązkowe - każdej firmie wolno zbankrutować"

Jeszcze Forum się nie skończyło, a już widać że i tym razem udało się wykrzesać trochę magii, dzięki zebraniu w jednym miejscu i czasie niepowtarzalnego kompletu ludzi, którzy mają coś do powiedzenia. Na gorąco przytaczam trochę myśli nieuczesanych - niewątpliwie niektóre z nich będę rozwijał w najbliższych tygodniach i miesiącach ...

John Merkovsky:
- Raport World Economic Forum ze stycznia 2008 zawierał wniosek, że ryzyko zagrażające nam w sposób najbardziej bezpośredni to załamanie się systemu finansowego i recesja w Stanach Zjodnoczonych
- pogoń za "czystymi" źródłami energii, jakie zastąpią ropę naftową i węgiel, wpędzi nas w technologie pochłaniające więcej niż dotąd wody, której juz teraz brakuje 50% populacji.

Daniel Thorniley:
- bankierzy przysporzyli nam - firmom i majątkom ludzi prywatnych - 15 bilionów dolarów strat, a w tym samym czasie wypłacili sobie 50 miliardów dolarów premii za wartość przez nich "dodaną"
- banki hamują wyjście światowej gospodarki z kryzysu nie udzielając tak teraz potrzebnych firmom kredytów
- wyjątek stanowią Chiny, gdzie 80% prezesów banków przemysłowych należy do partii i musi wykazać posłuszeństwo, zgodnie z dyspozycją rządu Chin udzielając firmom kredytów pod groźbą rozstrzelania
- Chiny są w tej chwili jedyną siłą wyciągającą globalną gospodarkę z kryzysu, bez Chin mielibyśmy zapaść

Dan Glaser: sektor ubezpieczeniowy nie był i nie jest tak zlewarowany (leveraged) jak sektor bankowy - firmy ubezpieczeniowe nie pożyczają pieniędzy, żeby wypłacić odszkodowania.

John Keogh: roszczenia i odszkodowania D&O napływające z instytucji finansowych nie są na tyle duże, żeby wpłynęły na ogólną sytuację i poziom cen na rynku ubezpieczeniowym. Sytuacja kapitałowa na rynku ubezpieczeniowa jest teraz lepsza niż dwa lata temu.

Andrey Elokhin: 25% rosyjskich firm będzie ciąć koszty zarządzania ryzykiem, podczas gdy spośród Fortune top 1000 robi to jedynie 1% firm

Maurizio Micale: AIG wydawało dziesiątki i setki milionów dolarów na wdrożenie i utrzymanie SOX (zasad Sorbannes-Oxley Act) i zawiodło. Coś jest nie w porządku.

Mario Vitale: Firmy ubezpieczeniowe przeznaczają 10% swoich kosztów na raporowanie wynikające z wymagań regulatorów.

Alex Dali: COSO II jest używane jako wzorzec dla systemów ERM głównie poza Stanami Zjednoczonymi

Kevin Knight:
- nikt nie musi zarządzać ryzykiem, przetrwanie nie jest obowiązkowe - każdej firmie wolno zbankrutować
- miejmy nadzieję, że ISO 31000 całkowicie wykorzeni COSO II

Cliff Warman: badane firmy mówią nam, że ryzyka które najbardziej zagrażają zrównoważonemu rozwojowi (sustainable development) to problemy energii i łańcucha dostaw (transport)

Anthony Cabot: jak przełożyć osiągnięcia poszczególnych firm w trzech obszarach zrównoważonego rozwoju (ludzie, planeta, dobrobyt) na liczby, aby móc oferować im korzystniejsze warunki ubezpieczeniowe ? Ubezpieczyciele jeszcze tego nie wiedzą.

Paul Bridle:
- Jan Paweł II miał interesujący, unikalny styl przywódczy
- kultura firmy manifestuje się przez zachowania pracowników, te są demonstracją ich przekonań, a przekonania wynikają z percepcji (również z percepcji ryzyka)
- szukasz pracy jako risk manager ? spośród wszystkich sektorów poszukujących i angażujących risk managerów, można z pewnością wyróżnić te, które są przyjazne dla risk managerów (postrzeganych tam jako "enablers") i te, które są im nieprzyjazne (bo postrzegają ich jako "disablers").

Ciekawostka: sieć połączeń i korelacji pomiędzy najważniejszymi ryzykami, jakich możemy się spodziewać (tzw. "emerging risks"):